16 628 10 66 sp_radymno@pro.onet.pl

Mam dziecko w szkole i będę się starać zawsze pamiętać:

  • By pytać je codziennie, jak mu się powiodło w szkole.

  •   Słuchać uważnie o czym mówi, kiedy ma problemy i śmiać się szczerze, kiedy jest rozradowane.

  •   Cieszyć się ze wszystkich dobrych spraw, którymi ze mną się dzieli, martwić pomyłkami, pamiętając jednak, że każdy uczy się na błędach, że tylko z aktywnych działań czerpie się naukę życia – a więc będę zachęcać by szło do przodu, doświadczało, ponieważ w ten sposób czegoś się nauczy.

  •   Wspólnie z nim prowadzić dziennik rodzinnych wydarzeń, omawiać bieżące sprawy i czytać głośno otrzymane listy.

  •   Zachęcać je, by było sobą i oczekiwać od niego tego, co w nim najlepsze.

  •   Przytulać je często, co najmniej raz dziennie, nawet jeżeli jest już duże.

  •   Uważać za najwspanialsze dziecko w świecie, powiedzieć mu o tym i w ten sposób traktować.

  •   Przyłączyć się do niego, kiedy czyta lub uczy się; uczyć się samemu wszystkiego co można zobaczyć, zrobić, osiągnąć i uświadomić sobie, że moje działanie przemawia bardziej niż to, co mówię, co nakazuję.

  •   Nie krytykować! Zauważyć kiedy jest schludne, kiedy samo założyło czyste ubranie, nie trzaska drzwiami i ścisza radio.

  •   Dać mu możliwości, by samo decydowało o wielu własnych sprawach – choćby o tym w co ma się ubrać.

  •   Rozwiesić jego prace ręczne, rysunki, testy, wypracowania, bohaterów i fotografie – aby wszyscy w rodzinie cieszyli się nimi wspólnie; zatelefonować do dziadków, by opowiedzieć o jego ostatnim osiągnięciu.

  •   Zgłosić się, kiedy trzeba pomóc w szkole i w tym utwierdzać je w przekonaniu, że jego szkoła, nauka są ważną sprawą i dla mnie.

  •   Zapomnieć o zmartwieniach i niepokojach osoby dorosłej, odprężyć się i cieszyć jego dzieciństwem, pamiętając, że szybko mijają te lata kiedy ono jest małym dzieckiem.

  •   Udzielać mu często pochwał, każdego dnia powiedzieć coś miłego.

  •   Dzielić się z nim tym, co jest dla mnie ważne.

  •   Czasami wyłączać telewizor po to, by z nim pomówić; zawsze rozmawiać podczas obiadu, przed pójściem dziecka spać.

  •   Stworzyć mu sytuację, by czuło się pomocne w domu, by pomagało w gotowaniu, myciu naczyń, sprzątaniu, aby rozumiało, że jego obecność jest potrzebna i że na niego liczymy.

  •   Czekać cierpliwie, aż skończy rozpoczęte zajęcie – może być dzieckiem powolnym, długo myślącym.

  •   Pamiętać, że jestem jedną z ważniejszych osób w jego życiu, że moje cechy, mój charakter są dla niego wzorem, które może potem naśladować.

Najważniejsze rady dla rodziców:

  1.   Nie upokarzaj dziecka, bo ono tak jak ty ma silne poczucie własnej godności.

  2.   Staraj się nie stosować takich metod, których sam w dzieciństwie nie akceptowałeś.

  3.   Nie mów „Zrobisz to, bo ja tak chcę”- jeżeli musisz czegoś zabronić, zawsze to uzasadnij.

  4.   Jeżeli zachowałeś się wobec dziecka niewłaściwie, przeproś i wytłumacz się. Nie bój się utraty autorytetu, dziecko i tak wie, kiedy popełniasz błędy.

  5.   Nigdy nie mów źle o dziecku, w szczególności w obecności innych osób.

  6.   Gdy nie wiesz, jak postąpić, pomyśl jak ty poczułbyś się będąc dzieckiem.

 

 

NIE PRZEMOCY !!

 

Sprawdź, czy Twojego dziecka nie dotyczy, któryś z poniższych objawów:

  • Brak apetytu lub nadmierne objadanie się
  • Zaburzenia snu (np. koszmary senne, trudności w zasypianiu, itp.)
  • Moczenie nocne
  • Trudności z koncentracją
  • Agresja wobec innych dzieci
  • Niechęć do zabawy
  • Ciągły smutek
  • Kłopoty w nauce

Jeśli któryś z objawów występuje u Twojego dziecka, porozmawiaj o tym z psychologiem lub pedagogiem szkolnym lub zadzwoń do NIEBIESKIEJ LINII 0 800 12 00 02